Oei, ik groei!

oei-ik-groeiGa Voor Groei! heet deze praktijk. Mijn missie is dus vooruitgang, groei, vernieuwing. Ik krijg van sommige mensen de vraag of dat nodig is. Moet er steeds groei zijn? Moet er steeds verder en meer gesleuteld worden? Is het dan nooit goed genoeg zoals het is? Uit ervaring kan ik zeggen dat deze mensen best wel een punt hebben. Als groei impliceert dat er iets niet goed is en dus dringend veranderd moet worden, dan is mijn antwoord ‘nee’ op de vraag of groei zo nodig moet, en dan doek ik deze praktijk stante pede op. Bekijken we groei vanuit ‘verlangen om te verfijnen, te ontwikkelen’ dan krijgt deze vraag plots een andere kleur. Dan spreken we niet meer van goed of slecht, juist of fout. Dan moet er niets per se veranderen omdat het niet deugt. Dan is groei iets voor de nieuwsgierige zoekers die graag zelf initiatief nemen en dus zoeken… en vinden. Nieuwsgierigen die zichzelf graag even in vraag stellen om zichzelf als het ware eens met een frisse kijk te bekijken. Daarnaast zijn er de ‘passieve vinders’. Deze gaan niet actief op zoek, hebben daar geen behoefte aan, maar groeien, ontwikkelen hoe dan ook. Mooi is dat toch dat ieder dus groeit op zijn of haar manier, op zijn of haar tijd. Elke dag, elke minuut doen wij ervaringen op, vormen zich bewust of onbewust inzichten die ons meer mens maken. Er wordt ons elke dag getoond wie we zijn. We krijgen elke dag kansen om te handelen volgens wie we zijn of willen zijn. Ik sluit dan graag af met een citaat uit ‘Een Ongewoon Gesprek met God’ van Neale Donald Walsh waarin God zegt: ‘bepaal voor jezelf hoe de meest verheven versie van jezelf eruit ziet, en handel daar naar’. Vandaag ziet mijn meest verheven versie van mezelf er als volgt uit:1) verbondenheid:ik overwin mijn ochtendlijke schildpadmodus en kruip ondanks mijn reuze grote zin om te blijven liggen, tegen mijn echtgenoot aan. Wij starten de dag met een warme knuffel. 2) Betrokkenheid: ik maak voort op de badkamer om echt wel tijd te maken voor mijn oudste dochter die haar praktisch examen ‘drama en expressie’ graag nog wilt voordragen voor we op de fiets springen. 3) Geduld: ik stop 27 keer onderweg om handschoentjes van de jongste aan/uit te doen, versnellingen te regelen, snotbellen te vegen, gewoon uit te rusten boven op de brug,… 4) eigenliefde: ik zet me gezellig in een cafeetje en bestel twee drankjes terwijl ik computerwerk verzet, in afwachting van bovengenoemde dochter die na ’t examen samen iets wilt gaan eten. 5) nog meer eigenliefde: ik doe een dut in de namiddag en rek de tijd met een koffietje. 6) professionaliteit: ik bereid me voor op een intake door de praktijkruimte op te ruimen, gezellig te maken om de nieuwe klant warm te onthalen. Ik geef toe: dit is een uitzonderlijk geslaagde versie van mezelf.