Ik denk dat ik voel

Goed bezig! denken we wanneer we denken dat we voelen! Beetje gecompliceerd? Ik verduidelijk! Vaak zie ik cliënten die oprecht willen groeien, die de intentie hebben te reflecteren over zichzelf. Maar wat blijkt… ze reflecteren hun denken… VOELEN blijft netjes onder de radar. Is daar binnen coaching dan vooruitgang? Jazeker, zij het in kleine stapjes. GROEI echter, zie ik wanneer de eerste tranen durven doorbreken. Slechts een fractie van een seconde is dat voelen zichtbaar, aanvankelijk gemaskeerd door emoties… maar plots neemt hij of zij een duik in dat vrij onbekende gebied van de beleving. Daar gebeurt het wonder: er ontstaat een connectie tussen alles wat hij (of zij) gedacht heeft en wat deze persoon innerlijk beleeft. Een voorbeeld uit de praktijk: Een jonge dame komt reeds enkele sessies. Er wordt gewerkt rond haar kindertijd. Een kindertijd die behoorlijk wat kwetsuren met zich mee gebracht heeft. Deze dame is zich daarvan bewust. Zij realiseert zich bijzonder goed dat die kindertijd alles behalve gezond was, dat ze tekorten gekend heeft. Ze realiseert zich ook welke invloed dat heeft op haar relaties nu, haar (on-)mogelijkheid diepe verbindingen aan te gaan. Zij registreert, merkt zelfs dat ze registreert. Wat ‘metapositie’ betreft, kan dat tellen! Maar geen opening te bespeuren naar dat voelen, geen opening naar de pijn van de kwetsuur.

Dit is echter buiten de Script-As-Methode gerekend. Jonge dame praat, schrijft, herinnert zich een klein detail van op haar werk en de kleuren doen de rest. Al kleurend zie ik haar gelaat veranderen, ze wordt rustiger, stiller, haar denken verliest even de controle en plots voelt ze : haar verlangen om contact te maken, om te verbinden, VOELT ze de pijn van jaren lang veilig, afgesloten te hebben geleefd. Haar echte proces is hier begonnen. En ik ben dankbaar!denkenVoelen