Frustratie en kracht

Sonja Kimpen op Radio 1… over het slaapritme van pubers. In feite gaf Sonja haar bemerkingen bij enkele items uit het nieuws. ‘Tieners zijn veelal te vermoeid’ De vraag die rees naar aanleiding van deze constatatie: moet het onderwijssysteem aangepast worden aan het biologische schema van tieners?

Ik kon een glimlach niet onderdrukken toen ik Mw. Kimpen’s repliek hoorde: zijn wij het onze kinderen niet verplicht te leren omgaan met ‘een pijntje, een probleempje? Horen onze kinderen niet te leren dat niet alles gemakkelijk hoeft te gaan?’

Tijdens een training de week hiervoor ving ik terloops aan de tafel de volgende uitspraak op: ‘geen kracht zonder frustratie!’

Recht in de roos lijkt mij dat. Wij leren stilaan de keerzijde kennen van een maatschappij waarin ziekte uitgebannen, voorkomen wordt. Waarin elk probleem, van welke aard dan ook, opgelost moet worden. Een onuitgesproken ‘a priori’ , een vooronderstelling die algemeen aanvaard wordt: iets wat verstoord raakt Het-leven-over-komt-je.1380622570-van-Nel-leke¬†opgelost worden.

Ik glimlach nog steeds om Mw. Kimpen, omdat zij ons appelleert op onze kracht in plaats van op onze beperkingen. Ik trek dit breder open: laat ons proberen terug te leven met het ‘onaffe’ van een situatie, laat ons terug leren groeien dankzij obstakels en laat ons onszelf terug trainen, een workout voor onze innerlijke veerkracht.

Het maakt ons gelukkige, imperfecte mensen in een gelukkige imperfecte wereld!